Day:	Nederlands
Page:

Wednesday 12-Oct-2005 (day 4)

Vandaag staat een lange reis op ons te wachten. Met de bus zullen we ons verplaatsen van Bukit Lawang naar Samosir in het Toba meer.

Om 05.00 uur (was dit vakantie???) opgestaan en om 06.00 uur ontbijt gehad. Als ontbijt kreeg ik: een bord met Papaya, 2 toastjes en een gebakken ei. Ach als je honger hebt smaakt alles.

De koffie die ik kreeg was de bekende "gebotste koffie".

Prima van smaak dat wel.

Om 06.30 zullen we vertrekken, daarom nog even 3 foto's van Bukit Lawang geschoten. De kans dat ik nog ooit hier terug zal keren acht ik niet groot.

De rivier denderde nog steeds met haar bekende ritmische geluid neerwaarts.

De dam waar de mensen mee bezig waren, om een tweede overstroming te voorkomen, vorderde traag. Eerdaags zal de hoeveelheid water toenemen, want de natte moesson is reeds gaande. De restanten van de gebouwen die getroffen waren door die grote catastrofe staan er nog, geld om het op te ruimen heeft men niet en de eigenaren ervan hadden het veelal niet overleefd.

Geduldig wacht het hotel personeel op ons vertrek.

Eens was Bukit Lawang een gewild plaatsje bij veel toeristen, die van de natuur, rust en avontuur hielden.

Nu al maanden bijna geen toeristen meer. Ons hotel met circa 100 kamers.

allen voorzien van een dubbel bed en met meer dan 30 personeelsleden, geheel leeg, alleen wij waren de afgelopen 2 dagen hun enige klanten.

Met grote zorgen wacht men de toekomst af. Dat er zo weinig toeristen nog komen.

Het kwam niet door de "Ramahdan". De toerist is bang geworden door de bomaanslagen te Bali en ook door de Tsunami van 2004, volgens de mensen waar ik mee gesproken had. Ergens geloofde ik dit wel want ondanks dat er in dit gedeelte van Sumatra streng gevast werd, was het voor de buitenlander overal mogelijk en ook op ieder moment om iets te eten of te drinken.

Vaarwel Bohorok rivier

Vaarwel Bohorok rivier en laat deze mensen met rust!!!. Ze hebben al genoeg leed gehad.

Richting Samosir, stopte de bus en we moesten allen uit de bus??

Wat zou er aan de hand wezen?? Het antwoord hierop kwam vrij snel.

De brug Berastogi in de Gunung Sinabung miste hier en daar onderdelen.

Grote gaten in het wegdek van de brug. Hier en daar provisorisch opgevuld met losse planken. Om deze brug toch te willen passeren moest ieder voertuig RP 1000 aan de tolman betalen. De tolman probeerde iedere keer weer de verschoven brugdelen terug te plaatsen. Hier op de brug zijn mijn reisgenoten te zien. Even een foto's schieten, want dit is uniek en kom je niet vaak meer tegen waarschijnlijk.

Heel langzaam reed onze bus over de brug.

Ik weet niet hoe onze bestuurder zich op dat moment zich heeft gevoeld, maar wij allen waren blij dat we lopend de brug over konden gaan. Ja dit was echt een reis voor avonturiers!!!.

In de rivier.

In de rivier zagen we enkele mannen , die bezig waren met hun lichaam te verzorgen of hun was te doen. In dit gedeelte van Sumatra mag je eigenlijk niet zomaar van mensen een foto nemen. Je behoorde eerst hun toestemming hiervoor te vragen.

Maar alle toeristen zijn hetzelfde ook wij dus, leuke situatie?... dan een foto nemen.

De ene man schreeuwde woest tegen ons

De ene man schreeuwde woest tegen ons om niet te fotograferen (verstond het niet) en de andere probeerde zich te verschuilen. Volgens mij schaamden de mannen zich.

Read Rudy's Guestbook! Place your Comments in Rudy's Guestbook!

Get your own

Share your opinion and questions in the MSN group Reencounter with Indonesia.