Saturday 22-Oct-2005 (day 14)
Ondanks dat we geen excursie op het programma hadden staan voor deze dag, was ik toch al vroeg wakker. Pangandaran is een vissersdorp dat aan de zee ligt. Om s'morgens op het strand te wandelen heb ik altijd leuk gevonden dit was daarom de reden dat ik reeds vroeg ontbeten had en richting strand ging. Ons Sandaan hotel lag op 50 meter afstand verwijderd van het strand.
| |
Pangandaran strand
|
Over de zee turende, zag ik dat er dicht bij het strand een danige branding aanwezig was.
Omdat de golfbewegingsenergie niet via de diepte afgegeven kan worden, zoekt deze energie een weg naar boven en naar voren toe, waardoor de golfhoogte zal toenemen.
Wanneer de branding dicht bij het strand staat is het dan ook zéér gevaarlijk daar ter plaatse te gaan zwemmen.
| |
Branding
|
In de verte zag ik de vissers, die net teruggekeerd waren. De vrouwen assisteren hun bij het binnenhalen van hun visnet. Het binnenhalen van de netten bleek later een typisch werkje voor de vrouwelijke leden van de vissersfamilie te zijn.
| |
Binnenhalen van de netten
|
Door de heersende branding, is het binnenhalen van de netten een zwaar karwei.
Meer dan 13 vrouwen geassisteerd door een paar mannen waren een tijdje bezig voordat de vangst op het strand lag.
Vol spanning zaten veel vrouwen af te wachten, of bij deze vangst wel de vis van de juiste grootte en soort voor hun ook aanwezig was.
| |
De vangst ligt op het strand
|
Als de vangst op het strand ligt, vliegen de viskoopsters als dolle vliegen er meteen op af.
De afspraak was: Wie als eerste de vis in handen heeft, die mag het ook als eerste kopen.
Hier en daar ontstond zelfs enig onenigheid tussen de koopsters. Ook de vis wisselde wel eens vlug ongemerkt van koopsters. Wanneer dit wel gezien werd brak er een soort oorlog uit en werd de gene die dit veroorzaakt had met luide stem door de andere viskoopster tot de orde geroepen. Er kwam ook altijd met een vangst enorm veel vuil mee: zoals papier, plastic, blikjes enz.
| |
De vis wordt gewogen
|
Ook het wegen van de vis en het te betalen bedrag wordt door vrouwen gedaan.
De mannen bemoeiden zich niet ermee, in feite waren ze alleen maar voor de visvangst.
Vis wat niet in aanmerking kwam voor de handel werd als het te klein was in het zand begraven of anders voor eigen gebruik meegenomen.
Share your opinion and questions in the MSN group Reencounter with Indonesia.
Also read the Other Stories in Wahrweb
| 
Get your