Sunday 30-Oct-2005 (day 22)
Een echte rustdag gehouden, stond laat op en ging pas om 09.00 naar het ontbijt. De nasi goreng en de bami goreng hadden heerlijk gesmaakt. Net toen ik weg wilde gaan, kwam Roeland aan mijn tafel zitten. Ik vroeg hem naar zijn belevenissen van de vorige dag.
Ook hij had zich best vermaakt, maar de avond viel wat tegen, het was anders dan Tuk Tuk of Pangandaran zei hij. We bleven nog even praten en toen ben ik opgestapt om richting Grote Pasar te lopen, maar nu via een andere weg.
Een man was druk bezig met iets van bamboe te maken. Ik dacht een vogelkooi zo groot??. Nieuwsgierig kwam ik naar hem toe en vroeg hem wat hij aan het maken was. Hij vertelde me, dat als de Ramadan voorbij was, er een groot feest zou zijn. s 'Avonds zou er dan een lampion optocht zijn.
Voor die optocht was hij nu iets aan het maken.
| |
Lampion maken
|
Ik vervolde mijn weg en zag bij een huis vers afgesneden groene trossen bananen.
In een land met volop zon, laat je toch de bananen aan de boom rijp worden??
Misschien was het wel voor Europa dacht ik en kunnen de bananen tijdens de bootreis rijp worden.
| |
Groene Bananen
|
Reeds uit de verte zag ik die bekende mooie bloeiende bomen. Deze zag je beslist niet in Europa. Vaak had mijn moeder erover gehad, dat ze die mooie bloeiende Flamboyant toch wel miste. Deze boom in bloei, was toch een sieraad voor de omgeving.
Waarschijnlijk zal je deze boom ook in iedere Indonesische stad wel tegenkomen.
| |
De Flamboyant
|
De combinatie van huizen met een Flamboyant, bracht me terug naar een schilderij van jaren geleden, die ik ooit bij een oude Indische dame gezien had.
Met weemoed vertelde ze me toen, over die nooit meer terug komende tijden, met een bloeiende Flamboyant in haar voortuin. Tja dametje dacht ik, als ik ooit de macht gehad zou hebben, dan had ik je graag die tijden weer willen gunnen.
| |
Schilderachtig beeld
|
Ook bij het zien van deze combinatie tussen gebouwen en de Flamboyant deed me terug denken aan hetzelfde schilderij. Wat was het toch triest voor die oudere generatie geweest, toen ze om de een of andere reden gedwongen werden om hun geboorteland te verlaten.
| |
Een beeld om vast te houden.
|
Ik liep verder, maar was niet in staat om me volledig weer te concentreren op al dat moois wat Malang me ook wilde tonen.
Zonder dat ik het besefte stond ik voor een schitterend riviertje. Het water was bruin gekleurd door de aanwezige slib, maar dat was iets waar de natuur zelf over besliste. jammer was het, dat ook hier het riviertje te lijden had van de mens.
| |
Riviertje te Malang
|
Nu ik toch weer voor Toko Oen sta kan ik even een wandelpauze nemen en een Es Tjampur nemen. Dat deed ik dan ook en kreeg gezelschap van Rob en Boudien.
Ze hadden iets van batik gekocht op de grote pasar en lieten het me zien.
Na deze pauze liep ik naar de overkant om die prachtige witte kathedraal te bewonderen.
| |
De Kathedraal van Malang
|
Ik heb veel kathedralen gezien maar zo'n kleur was ik nog niet tegengekomen. Persoonlijk vond ik deze witte kathedraal een sieraad voor haar omgeving. Van de aanwezige bewaker mocht ik de kathedraal in. Ook de binnenkant verschilde duidelijk ten opzichte van andere Kathedralen.
| |
Moskee van Malang
|
Ook de moskee van Malang zag er mooi uit en net als de Kathedraal fleurden deze 2 bouwwerken de hele stad op.
Share your opinion and questions in the MSN group Reencounter with Indonesia.
Also read the Other Stories in Wahrweb
| 
Get your