Tuesday 1-Nov-2005 (day 24) Continued
| |
Boven op het toegangshek had men een angstaanjagend motief geplaatst.
|
Diende zeker als een soort bewaker om het huis te beschermen tegen onbevoegden.
Het geluid van diverse Gamelans drong tot me door. Nieuwsgierig duwde ik een hek dat niet op slot was langzaam open en ging naar binnen. Leerlingen van een muziekschooltje waren onder begeleiding van een gamelan leraar bezig met het onder de knie te krijgen van dit instrument. Een aanwezige man wenkte me om rustig binnen te komen.
| |
De Muziekschool
|
Ruim een half uur heb ik staan kijken en merkte dat het bespelen van een gamelan moeilijk was. De leraar had steeds commentaar omtrent de slagritme.
| |
Postkantoor Lovina
|
Vol bewondering heb ik staan kijken hoe een postkantoor te Lovina met Balinese houtsnijwerk versierd was.
Ondanks dat Bali brede voetgangerspaden bezat, was het beter op de rijweg te lopen en zeker als het donker was, want de straatverlichting was slecht en de stoepen waren nu en dan levensgevaarlijk.
| |
De Stoep
|
Ben weer terug gegaan naar het hotel, bij de bar van het zwembad wat gedronken en toen weer even richting strand gegaan. Weer kwamen alle verkopers mijn richting op. En weer moest ik hun teleurstellen.
Ook Rimie kwam naar me toe, maar ditmaal, bood ze niets te koop aan. We hebben gedurende een half uur gesproken, over haar ouders en haar gezin.
Het avondeten had ik in het hotel restaurant gegeten: Udang Goreng Tepung met bami en witte rijst en uiteraard de Bintang erbij.
Na het eten was ik nog even gaan wandelen. 4 Jongens waren voor hun huis op de stoep met een gitaar aan het zingen. Ik sloot me bij hun aan en ging ook net als zij op de grond zitten. Meteen boden ze me een drankje aan, het was een soort arak, en ook een kretek.
Diverse visserliedjes van Bali hadden ze voor me gezongen.
Toen werd het tijd om weer naar het hotel terug te gaan.
Share your opinion and questions in the MSN group Reencounter with Indonesia.
Also read the Other Stories in Wahrweb
| 
Get your