Thursday 3-Nov-2005 (day 26)
Net als op de andere dagen in Lovina, begon mijn dag met een strandwandeling.
De bus zou pas om 14.00 uur vertrekken richting Ubud, onze laatste plaats te Bali en tevens ook van Indonesië.
Omdat wij toch tot de middag wachten moesten, besloot ik nog wat foto's van de hoteltuin te maken. Hotel Aditya was van alle hotels die ik gehad had, veruit het beste hotel. Ook waren er veel toeristen in dit hotel aanwezig.
Lovina zelf had aan de toeristen niet veel te bieden, maar vanaf Lovina was het gemakkelijk om de andere delen van Bali te verkennen.
Voordat ik elke morgen naar de eetzaal ging, zat ik even op mijn balkon en genoot dan van de schitterende tuin die het hotel bezat.
| |
Uitzicht vanaf mijn balkon
|
| |
Uitzicht vanaf mijn balkon
|
| |
Hoteltuin
|
| |
Ook een mooie fontein bevond zich in de tuin.
|
De wandelpaden van het hotel waren ook in de avonduren mooi verlicht, daarom kon men ook in de avond volop van deze tuin genieten.
| |
Deze bloemen werden achter je oor geplaatst.
|
Er waren natuurlijk ook de bekende witte Balinese bloemen. Iedere avond als je in het hotel ging eten, plaatste de ober bij de mannen achter hun rechter oor zo'n bloem en bij de vrouwen achter hun linker oor.
De ober zei tegen mij dat dit een soort traditie was van: "welkom" aan de eetgasten.
De Balinese mannen en vrouwen droegen trouwens deze bloemen de hele dag achter hun oren.
| |
De achtertuin
|
Ook de achtertuin, die aan het strand grensde was mooi en goed onderhouden.
Wanneer je in het restaurant ging eten, dan had je gedurende je maaltijd een mooi beeld van de zeegolven. Een soort levendig schilderij van de natuur.
| |
Volop waren er bloemen in de tuin aanwezig
|
Nadat ik de diverse foto's van de tuin gemaakt had, ging ik richting van het strand op. Zodra ik daar verscheen, kwam de hele groep verkopers ook mijn kant uit. Allen wisten, dat dit onze laatste dag te Lovina was en probeerden nog iets aan me te verkopen. Maar net als de vorige dagen had ik ook nu niets nodig.
Rimie kwam zoals altijd ook naar me toe. Gisteren had ik haar gevraagd, wat haar man met zijn verdiende geld deed, ze vertelde me dat dit geld voor het hele gezin gestemd was.
Ook haar verdiende geld kwam ten laste van het hele gezin. De totale inkomsten per maand van dit gezin lag tussen Rp 80.000 en Rp 150.000.
Toen het tijd werd om te lunchen, had ik Rimie bedankt voor al de gesprekken, die we met elkaar gevoerd hadden en gaf haar een extra maandgeld en ook nog iets voor haar 3 kinderen, zodat deze familie na de Ramadan ook een klein feest kon vieren.
Omdat de satés hier in dit restaurant echt lekker waren, had ik voor mijn lunch een dubbele portie saté besteld, die ik met veel smaak opgegeten had.
Share your opinion and questions in the MSN group Reencounter with Indonesia.
Also read the Other Stories in Wahrweb
| 
Get your