Dag:	English
Blad:

Zondag 09-10-2005 (dag 1)

Eindelijk brak de dag dan aan.Mijn reis naar mijn thuisland begint.

Mijn zoon Maurice en zijn vriendin kwamen stipt om 06.30 volgens afspraak me ophalen. Ik had nog onterecht getwijfeld of ze wel op tijd zouden komen. Ruim op tijd kwam ik te Schiphol aan;we dronken nog even een kopje koffie samen en toen gingen mijn kinderen weer huiswaarts en bleef ik achter.Door mijn hoofd zweefden de gedachten hoe ik straks alles zal ervaren!.

Hoe zullen mijn reisgenoten zijn ?? en nog meer ???.

Volgens de richtlijnen zou ik mijn reisbescheiden pas op Schiphol ontvangen van mijn reisbureau Djoser. Omdat ik vroeg was ontving ik dan ook als eerste mijn reisticket voor Indonesië alsmede mijn transferticket van Kuala Lumpur naar Medan. Op een afstand kon ik daarna 1 voor 1 mijn reisgenoten observeren.

Ze leken me allemaal vriendelijke personen,om samen met hun zo'n reis van 29 dagen mee op te trekken. De helft hadden de leeftijd tussen 25-35 jaar oud en de andere mensen waren ongeveer van mijn leeftijd. Vlug werden we aan elkaar voorgesteld en omdat we allen met positieve gedachten deze toch wel zware reis wilden doen slagen, hadden we al gauw een verbondenheid met elkaar en spraken af dat we in alles als een hecht team zouden fungeren.

Gezamenlijk gingen we inchecken en daarna door de douane.

Het vliegtuig een Boeing 747 van Malaysia Air met de naam: "Penang" stond al op ons te wachten.

Boeing Penang

Precies om 12.35 gingen we de lucht in richting Kuala Lumpur. De stewardessen zagen er allemaal betoverend uit. De laatste keer vloog ik met Transavia en in de 4 uur durende vlucht was 1 kopje koffie of een fris drankje echt te veel gevraagd van het goede.Laat staan een warme hartigheid!!.

Was dus benieuwd hoe Malaysia Air dit zou aanpakken. Nu reeds om 13.00 uur werden we al voorzien van pinda's. En om 13.30 ontvingen we voor de gezelligheid een frisdrankje. Doch dit was nog niet alles, want om 13.45 kregen we warm eten.

zelfs het gevraagde Heineken bier kwam voor rekening Malaysia. Ice cream met koffie erbij als toegift!!. De bemanning was één en al vriendelijkheid,met een spontane glimlach (niet geforceerd), trakteerden ze ons op elk volgend uur een frisdrank. Na eindelijk 12 uren vliegen kwamen we te Kuala Lumpur aan.

Bij aankomst ontvingen we een: "Catatan Petugas" (soort douane formulier).

Ondanks dat we al een visum hadden, moesten we dit toch invullen en bij het verlaten van Indonesië weer inleveren met RP 100.000 erbij. Mijn reisgenoten kregen een formulier in het Engels, maar ik in het Bahassa???

Probeerde het formulier nog om te wisselen, maar het Engelse was op!.

Het was me toch mogelijk geworden om het formulier, door het spieken bij de anderen, volledig ingevuld te krijgen. De luchthaven van Kuala Lumpur behoort tot 1 van de modernste luchthavens ter wereld. Maar de verschillende gates lagen wel ver uit elkaar,m aar met een moderne treinverbinding kan je je vlug over grote afstanden verplaatsen. Na een wachttijd van 4 uren konden we verder vliegen richting Medan op Sumatra. De vlucht duurde slechts 1,5 uur.

Lees Rudy's Gastenboek! Plaats uw kommentaar in Rudy's Gastenboek!

Haal je eigen

Deel je mening en vragen in de MSN groep Weerzien Met Indonesie.