Dag:	English
Blad:

Dinsdag 11-10-2005 (dag 3) vervolg

Is het koken gereed.dan wordt het in jute gedaan en afgekoeld.

Hier is de kookpan met eronder de houtskool te zien.

Om even een pauze in te lassen had de gids een soort picknick ingelast.

Met de Betjaks moesten we circa 20 minuten rijden om op het picknick terrein te komen.Op weg naar dat terrein rook ik een zéér bekende geur!!.

Meteen zei ik tegen Achmed: "Durian????"

Hij knikte van ja en vroeg me of ik dat lekker vond.

Ik vertelde hem dat het juist mijn favoriete vruchtsoort was. Meteen vroeg hij me of ik het wilde kopen en of hij dan om moest draaien.

Natuurlijk draaien en kopen zei ik.

Ook heerlijke "Duku"zag ik,dat wordt smullen dacht ik al!!!

Ik zei tegen Achmed dat hij de verkoper maar moest benaderen en zowel 1 Durian als 5 kg Duku voor me moest kopen. De Durian moet wel rijp wezen en de verkoper moest het ook openen voor me omdat ik geen attributen had om het te doen.

De verkoper was allang blij dat hij iets verkopen kan en was bereidwillig om de Durian voor me te openen.

De eerste Durian die hij opende was echter nog niet rijp genoeg. Dus een tweede ging voor de bijl. Die was OK.

We kwamen natuurlijk als laatste op de picknick veld aan.

Waarom we later kwamen behoefde ik niet te zeggen, want de Durian geur vertelde boekdelen.

De Durian bewaarde ik voor later in het hotel, maar de Duku verdeelde ik tussen alle Betjak kerels en reisgenoten. Iedereen smulde ervan.

Onze gids had "Kelapa Muda" laten plukken en alle reisgenoten kregen 1 hele klappa mudah van hem. Heerlijk om dat te drinken.

Toen we de inhoud geheel opgedronken hadden, werden de klappers verder geopend en met een brok Gula Jawa (soort lekkernij ter plaatse) werd het ons daarna aangeboden.

Kelapa muda met Gula Jawa

Na het picknick stond de rubberbomen op het programma.

Op weg naar deze bomen passeerden we een plaatselijke viskwekerij.

Allemaal kleine vissen en die werden dan met samen met kip en sambal gebakken.

Na 7 jaren levert de rubberboom eindelijk rubbersap.

In de bast wordt een snee gemaakt en een opvangkom wordt onder de aangebrachte snee gemonteerd. Het rubbersap druppelt langzaam in de kom.

Elke morgen worden de kommen geleegd. Komt er niets meer uit een aangebrachte snee,dan werd een volgende snee gemaakt.

De snee in de bast van de boom, veroorzaakt geen schade aan de boom.

Gedurende 40 jaar kan men met deze rubberwinning per boom mee doorgaan en dan is de boom uitgeput en gaat men over tot het verwijderen van de boom en wordt een nieuwe boom geplant.

Na de rubberplantage gezien te hebben gingen we richting hotel.

Daarna heerlijk op mijn stoep met een koude "B"merk van Freddy H. genieten van mijn Durian.

Omdat de Durian erg prikte (ben niet veel gewend) heeft Achmed mijn Durian voor me tot aan mijn kamer gebracht. Het steken deed hem niets volgens mij heeft hij aardig wat eelt. Uiteraard heb ik hem hiervoor bedankt.

s'Avonds in het hotel lekker nasi putih met ikan boemboe bali (Wat zeg je Hans??) gegeten.

Omdat we de volgende morgen reeds vroeg richting Samosir zullen vertrekken ging iedereen na het warme eten vlug slapen.

Lees Rudy's Gastenboek! Plaats uw kommentaar in Rudy's Gastenboek!

Haal je eigen

Deel je mening en vragen in de MSN groep Weerzien Met Indonesie.