Dag:	English
Blad:

Zondag 16-10-2005 (dag 8)

Op deze dag mochten we iets langer van onze rust genieten.

Het ontbijt was om 07.00 uur en weer lekkere nasi en bami gehad.

De gids was om 08.00 uur besteld en dan zouden we naar de Ngarai Sianok ravijn gaan. Een andere naam voor de Ngarai Sianok was "karbouwengat" of ook wel bekend als de Canyon (Indonesië).

Deze Canyon was ongeveer 5 kilometer lang en was alleen te bereiken via Kota Gadang (een dorpje in de buurt van Bukittinggi).

Tegen betaling had iedereen zich opgegeven om s'avonds bij de gids te gaan eten.

De vrouw en de moeder van de gids zouden dan samen echte Padangs eten voor ons allen bereiden. (volgens de reisleidster moest dit een echte kraker zijn).

Na 1 uur wandelen kwamen we bij de ingang van de Canyon aan.

Hier de langstaart Makay aap.

De apen komen elke dag naar deze plaats toe, omdat zowel de toeristen als de lokalen de apen hier wat lekkers voerden.

Ook deze Makay aap zat geduldig te wachten. De Makay apen zijn geen agressieve apen.

Wel is het zo, indien ze wat van je afgepakt hadden, probeer dan niet om dit meteen weer terug te krijgen, want doe je dit, dan verandert het gedrag van deze apen en laten ze hun tanden zien en proberen ze zich te verdedigen.

Siano rivier

Vanaf het uitzichtplateau, was de loop van het Siano riviertje in de Canyon goed te volgen.

Kangkung

In de moeras gebieden van de Canyon groeide welig de overbekende "Kangkung".

Japanse tunnel uit WO II

De Japanners hadden in 1942 tijdens WO II; Javaanse en Sumatraanse jongemannen gedwongen om tunnels in de bergwand te graven. Deze tunnels dienden voor opslag van wapens en hun munitie. Ook als schuilplaats voor de Japanse soldaten.

Nadat de Javanen en Sumatranen gereed met bouwen waren, werden ze door de Japanners vermoord. Pas in 1945 kwam men hier achter.

Wilde orchidee

Overal in de Canyon trof je de wilde orchidee aan.

Jungle excursie

Net als bij de vorige jungle excursies, was het ook nu weer via smalle paden de berg op.

Deze paden waren net breed genoeg om 1 persoon door te laten.

Bij regenweer zijn deze paden zo glad als een aal en dan werd het meer kruipen en glijden dan klimmen. Ook het pad liep vaak zeer steil omhoog. Om een hoogte te overwinnen had ik vaak 3 à 4 rustpauzen nodig (om van de mooie natuur te genieten ha, ha.)

Lees Rudy's Gastenboek! Plaats uw kommentaar in Rudy's Gastenboek!

Haal je eigen

Deel je mening en vragen in de MSN groep Weerzien Met Indonesie.