Dag:	English
Blad:

Woensdag 2-11-2005 (dag 25)

Ook op deze dag startte ik met mijn ontbijt om 07.00 uur. Dan zou een strand wandeling volgen en in de middag een excursie naar de Git Git waterval en naar de Hindoe tempel bij het Braton meer.

Na de strand wandeling stond het andere deel van de Jl Seririt op mijn programma.

Ik was benieuwd hoe de nieuwe bloemenmotieven op deze dag eruit zouden zien, in de waterkommen van het restaurant.

Nieuwe bloemendecoratie

Ook nu weer had men veel moeite gedaan om de waterbakken met bloemen te versieren.

Het strand lag er verlaten bij, maar dat vond ik niet erg, want door het opsnuiven van de zeelucht, vermengd met de typische thuisgeur van mijn land, gaf me een gelukkig inwendig gevoel.

Aparte Tempel

Na deze strand wandeling, ging ik op pad voor het rechter deel van de Jl Seririt. Als eerste zag ik een mooie tempel, die door 2 verschillende bomen geflankeerd werd. Het was niet alleen mooi maar bezat ook iets aparts.

Ik liep verder en merkte dat dit gedeelte van Lovina meer agrarisch was, met grote stukken akkerbouw tussen de huizen in. Men had ook vaak vee en daar was men héél zuinig op.

Stal te Lovina voor de Sapi's

De stallen zagen er vaak beter uit, dan het huis waar de eigenaar zelf inwoonde.

Huis van de eigenaar van de Sapi's

Beschadigde huizen

Ook aan deze kant van Lovina, zag je hier en daar beschadigde huizen. En had men nog niet het geld om de schade te kunnen herstellen.

Landschap Bali

Het uitzicht over de velden in Lovina was mooi, maar ik was zo ontzettend verwend met mooie landschapsbeelden van Java en Sumatra, waardoor ik met heel andere ogen keek naar dit landschap van Bali.

Hotel Aditya

12.00 uur was het al en mijn hele groep had met elkaar afgesproken om op 13. 00 uur met elkaar in ons hotel te gaan lunchen. Dus was het tijd voor mij om naar hotel Aditya Bungelows terug te gaan.

Precies om 14.00 vertrokken we richting Git Git de bekende waterval van Bali. De reis ernaar toe duurde slechts 1,5 uur.

Aankomst Git Git

Bij onze aankomst te Git Git, kwamen meteen alle verkopers op ons af, hopende dat we iets van hun zouden kopen. Automatisch verwezen we, de souvenir verkopers, richting Leo toe. Een man met een goed hart en die het moeilijk had om nee te zeggen tegen verkopers.

Voor het kleine meisje met oranje T-shirt en haar broer in rode shirt had ik na onze excursie een cornuco ijsje gekocht. (Eerst gevraagd of ze Hindoes waren, want Moslims mochten niets eten).

Frits een sociaal voelende persoon had dit gezien en bedankte me met een glimlachende beweging ervoor. En zei vervolgens tegen mij: "Waarschijnlijk is dit het duurste ijsje wat ze ooit in hun leven zullen krijgen."!!

Lees Rudy's Gastenboek! Plaats uw kommentaar in Rudy's Gastenboek!

Haal je eigen

Deel je mening en vragen in de MSN groep Weerzien Met Indonesie.